Hartenkreet
Vijf jaar na het zogenoemde Nieuw Amsterdams Plan heeft de NAP-groep een hartenkreet geschreven. De hartenkreet is geen evaluatie van het Nieuw Amsterdams Plan of de ontwikkeling van de Maatschappelijke Steunsystemen in de verschillende stadsdelen. De NAP-groep wil met dit stuk een bijdrage leveren aan de discussies over betere zorg en ondersteuning van kwetsbare mensen in Amsterdam die zonder steun moeite hebben de regie over hun eigen leven te (blijven) voeren.
De NAP-groep ziet de laatste jaren allerlei verbeteringen voor kwetsbare burgers, zoals voor mensen met psychische handicaps die proberen te ‘overleven’. Maar zij ziet ook gebreken en missers. Die hebben zelden te maken met gebrek aan inzicht en goede wil, maar meer met institutionele belangen van zorg- en welzijnsorganisaties en een overdaad aan regels.
De discussie blijft belangrijk, vooral in economisch moeilijke tijden. Want juist dan staan veelbelovende maatschappelijke initiatieven die het leven van kwetsbare mensen verbeteren extra onder druk.
Hartenkreet NAP-groep
NAP
Het Nieuw Amsterdams Plan beschreef in 2005 wenselijke veranderingen in de zorg en ondersteuning voor Amsterdammers met (ernstige en langdurige) psychiatrische problemen. De mensen die betrokken waren bij het Nieuw Amsterdams Plan vinden het belangrijk om alert te blijven en aandacht te vragen voor de positie van de mensen waar het om gaat, die buiten de boot vallen, die tussen wal en schip vallen, en niet mee mogen of kunnen doen.
De uitgangspunten uit de notitie gelden onverkort. Het is en blijft van belang om het vooroordeel weg te nemen dat de cliënt niet zelf de regie zou kunnen voeren over zijn/haar eigen leven. Dit doet de NAP-groep door steeds te laten zien waar er mogelijkheden zijn om andere uitgangspunten te hanteren bij het formuleren van beleid of in de praktijk van alledag. En door de publicatie van een `Hartenkreet´.
De NAP-groep is een burgerinitiatief dat probeert om de positie te verbeteren van mensen met ernstige psychische problemen die proberen te overleven in Amsterdam.
De NAP-groep vindt de huidige maatschappelijke steunsystemen (MSS) in Amsterdam mislukt. De redenen daarvoor sluiten naadloos aan bij de analyse die de wethouder op 18 april in zijn beleidsbrief neerlegde. De wethouder vindt dat de zorg – en de uitvoering van de WMO – in Amsterdam om drie redenen vastloopt: te weinig gericht op noodzaak, teveel loketten, en teveel schotten. De NAP-groep vindt dat deze drie redenen met elkaar verband houden, en niet los van elkaar kunnen worden opgelost.
Lees hier de reactie van de NAP groep:
